poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"środa, 27.01.2021
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Ostatnio dodane Wiersze
Pieszo
Księżycowe gniazdo
pomnik wielkiego czł...
Dopusty
Monodram
i spojrzę w dół
Nie dotykaj
in nomine artis (tro...
Z potrzeby chwili
aktywista
Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
FRASZKI
slam?
Pamiętam
Towarzystwo wzajemne...
,, limeryki"
Paweł
Co to jest poezja?
Parafrazy
Ksiądz Jan Twardowski
Bank wysokooprocento...
Licznik odwiedzin
[licznik]
Zobacz Temat
poezja polska - serwis internetowy | HUMOR | DOWCIPY
Strona 2 z 2 < 1 2
Autor RE: Nasze pierwsze wiersze.
magda gałkowska
Użytkownik

Postów: 947
Data rejestracji: 11.03.07
Dodane dnia 16.04.2009 23:18
Robert - to Ty kozak byłeś :) a bąk bezszelestnie szumiący jest moim faworytem :D
Scandal - a ja właśnie coś bardzo interesującego u siebie znalazłam :) kojarzysz może? :D



Edytowane przez magda gałkowska dnia 16.04.2009 23:35
http://www.zwiazanijezykiem.blogspot.com/ Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Nasze pierwsze wiersze.
Scandal Jackson
Użytkownik

Postów: 76
Miejscowość: Dąbrowa G.
Data rejestracji: 20.03.07
Dodane dnia 16.04.2009 23:14
Moje pierwsze wiersze były rymowankami (satyrycznymi albo i nie) i są tak tragiczne, że Wasze pierwsze to przy nich klasyka :D
Zatem pokażę Coś nieco późniejszego, nieco mniej tragicznego

"maj"

Idę przez ulicę pełną kwiatu różnorakiego
dumny i ubrany za grubo
maszeruję miastem, pachnie tak ładnie
posągi drzewne, jak ludzie ugięte zależnie od wiatru
a wiatr przynosi zaduch leśny, ale teraz go nie ma
Ruszam dalej spowity chmurkami pełnymi zapachu cudnego
wirujące oddechy rodaków po człowieku, nie tylko
Idą, pełzną, biegną obok Mnie, rozpięci bo i ciepło przecież
ożyli oni nagle po zimowym uśpieniu, otwarci na miłość, słowa i słońce
bucha z nich radość i chęć tworzenia
maj w sercach na wierzchu tli się nierówno
Ale uwaga ma pełna skupienia, bo któż wie gdzie kwiat wyskoczy
a może pędzące drzewo kasztanowca wyrośnie nagle spod dna
acz poza tem, przyjemnie i wesoło jest, miasto życiem się staje, kwitnie, bogato, puchnie jak maj w maju, pełne siebie
lecz nic się nie zmienia- trwa inaczej

napisane po maturze w maju 1997 - kiedy jeszcze nie wiedziałem co to jest net i na oczy go nie widziałem.

P.S Nie odpowiadam na rozstrój nerwowy, czytanie na własną odpowiedzialność!


Granice mojego języka są granicami mojego świata

Ludwig Wittgenstein


Formerly known as Sagittarius
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Nasze pierwsze wiersze.
Łucja d
Użytkownik

Avatar Użytkownika

Postów: 123
Miejscowość: Poznań
Data rejestracji: 30.10.08
Dodane dnia 16.04.2009 23:03

Eeee tam oszczędzacie się, toż to pikne wiersze, jakie na PP się wkleja, dzięki nim teraz piszecie tak jak piszecie.
Na pewno są jeszcze fajniejsze, ja musze poszukać...bo rok temu wszystkie starocie sprzed 20 lat eeee chyba więcej hhihihih odszukałam, aby uszczęśliwiać innych, więc wybór trudny, ale na pewno laury plebiscytu na dopełniacze są w moim zasięgu, no i jeszcze jaka dykcja...eeech ! ;) ;o) ale za to dzięki temu ośmieliłam się wklejać na PP O!

Kuba, ten pomysł postu w wyniku naszej rozmowy?
Hmm! a tu likwidujesz tylko kropki i zabawa w żołnierzyki całkiem pasi tym mniej wymagającym, a i kap, kap, przypomina mi moją Kroplówkę hihiha, wprawdzie u mnie to nie deszcz (no ale też napisana dwa lata temu, a i nie było do śmiechu) a u Ciebie trochę wyrwane z kontekstu
Tak więc przy okazji dołączę z wierszem
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Nasze pierwsze wiersze.
rocznik90
Użytkownik

Postów: 22
Miejscowość: Nowa Ruda/Wrocław
Data rejestracji: 03.07.08
Dodane dnia 16.04.2009 23:01
w wieku 9 lat napisałem wiersz o książkach i wiośnie. Dołączone były do opowiadania, którego tematem były dalsze losy Asteriksa:)

w wieku 13 lat pisałem teksty hiphopowe, nagrałem rok później demo i miałem koncert w pewnym zadymionym klubie (scena została stworzona ze stołu bilardowego, a ja zapomniałem tekstu podczas występu).

w wieku lat 16 pogrążony w stanie, który nie można byłoby nazwać w pełni optymistycznie nastawionym do życia, pomyślałem o kontynuacji kariery wieszcza i stworzyłem kilka depresyjnych tekstów inspirowanych muzyką Nirvany oraz Rammsteina. Następnie poszedłem w kierunku bardziej zaangażowanym w sprawy dzisiejszego świata. Na dowód tego publikuję w tym oto wątku swój nie pierwszy, ale jeden z bardzo starych utworów:

Ludzie

Ludzie uważają
że każdy z nich jest człowiekiem
pokazują dowody w świecie
i pismach
wcześniej jeszcze ustalono
jego kryteria
to istota chodząca prosto
i myśląca

spokojnie donosi się
że jest ponad sześć miliardów
ludzi z etykietką rczłowiekr1;
aż dziwi dlaczego
nikt się nie cieszy z tego
powodu

tyle ich
a te małe wyjątki
ci którym odebrano
człowieczeństwo
nic przecież nie znaczą

doprawdy boli
że pomylono się w tych
obliczeniach
jest mało ludzi
których należy za niego uważać
jest mało tych
co nie są popychani
i nie są tym
co chrabąszcz na pustyni
lepi i popycha


ach, poezjo!
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Nasze pierwsze wiersze.
Robert Miniak - Wierszofan
Użytkownik

Avatar Użytkownika

Postów: 56
Miejscowość: Łódź
Data rejestracji: 16.03.07
Dodane dnia 16.04.2009 22:57
To i ja dołożę coś ode mnie. trzy wierszyki
najstarszy, który pamiętam - miałem jakieś 9 lat ;)

W błękitnej jak ćma przestrzeni
idzie kobieta w zieleni,
pod nią zieleń kwiatów i łąk
nad nią szumi bezszelestnie bąk

pod nią trawa szeleszczy
słychać już cykot świerszczy
któż by nie zgadł jaka to pani
taka wesoła, radosna.
to przecież nasza WIOSNA

w wieku 12 lat byłem zafascynowany Staffem:

już mrok. kształty rzeczy wieczór zmienia
zielone oczy błyszą wokół
to gwiazdy. Niemy znak milczenia
wtargnęły już na nieba cokół

już mrok. staw otulony płaszczem nocy
jeszcze się burzy, wzdyma
to wiatr harcuje w grzbietach fal
i noc go nie zatrzyma

już mrok. na pole wyszedł dziwny pan
z małą laseczką w dłoni
śpij Jasiu, to nie pan, to sen
babcia snu nie wygoni...


wtedy też napisałem pierwszy "poważny" wiersz. (z tytułem, Magdo, z tytułem!)

DOM

szary i zimny bezmiar bryły
łamie promienie świtu
tlą się w nim jeszcze resztki chwały
wspomnienia dawnych wieków
kiedyś był domem
dziś jest niczym
(spróchniale ściany toczy pleśń,
kikut komina patrzy w niebo,
jakby się wsłuchał w wiatru pieśń
o szczęściu, dzieciach, chlebie...)

kiedyś był martwy teraz czeka.

nagle pojaśniał kolor ściań,
wszystko się budzi, żyje!
to promień słońca w szkiełko
wpadł. Przypomniał dawne chwile...

wczoraj był martwy, teraz TRWA!
lecz co to? Promyk nagle zgasł
wszystko się w szarość zmienia
i ucichł dom, by czekać znów
na krótki błysk
istnienia....

ale fajne te wierszałki, nie to co teraz! I te metafory dopełniaczowe i kwieciste epitety... ech, piękne czasy ;)

Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Nasze pierwsze wiersze.
magda gałkowska
Użytkownik

Postów: 947
Data rejestracji: 11.03.07
Dodane dnia 16.04.2009 21:52
no to ja coś z serii kiedy nie byłam jeszcze pełnoletnia:

"..."

Pozwoliłam Ci odejść
choć wiedziałam
że nic nie znaczą moje słowa
kiedy kochasz

Pozwoliłam Ci odejść
choć wiedziałam
że oznacza to koniec naszych nocy

Pozwoliłam Ci odejść
a Ty nadal jesteś
we mnie
czekasz

aż zrozumiem?


z przerażeniem stwierdzam, że wszystkie wiersze były bez tytułu :D



http://www.zwiazanijezykiem.blogspot.com/ Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Nasze pierwsze wiersze.
bols
Użytkownik

Avatar Użytkownika

Postów: 335
Miejscowość: wrocław
Data rejestracji: 26.10.08
Dodane dnia 16.04.2009 20:27
Opowieść Pana Ż.

To było tak:

Raz z kumplem ja /i on/
gdzieś tam,
nad wodospadem,
stoimy sobie /w górach K./.

I nagle duch pojawia się
/to nie był sen,
a może sen,
może to wszystko mi się śni ?/.

Zaświadczyć może tylko on,
w szpitalu spotkasz go
/leczy się, odwyk ma/.

Zaświadczyć może on,
nie ja.

To historyjka opowiedziana przez człowieka chorego na schizofrenię, tak mi sie spodobała, że postanowiłam ją zapisać i tak się zaczęło.


bols
Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Nasze pierwsze wiersze.
Kuba Sajkowski
Użytkownik

Postów: 479
Miejscowość: Poznań
Data rejestracji: 10.03.07
Dodane dnia 16.04.2009 20:04
oczywiście zapis zostawiłem oryginalny ;P


http://jacobsen64.blox.pl/html Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor RE: Nasze pierwsze wiersze.
Niewierny Tomasz
Użytkownik

Avatar Użytkownika

Postów: 29
Miejscowość: Kraków
Data rejestracji: 04.07.07
Dodane dnia 16.04.2009 19:43
jakub jacobsen - przyznaj się, że kropeczki teraz dorabiałeś, bo nie uwierzę, że aż tyle ich było wtedy;) Chyba, że to to kapanie z pióra;)

Ja mam taki, gdzieś sprzed 3 lat.

UV kontra TV

słońce znalazło sobie
skrawek miejsca na ekranie
i zwalczają się nawzajem
szkodliwym promieniowaniem

Wyślij Prywatną Wiadomość
Autor Nasze pierwsze wiersze.
Kuba Sajkowski
Użytkownik

Postów: 479
Miejscowość: Poznań
Data rejestracji: 10.03.07
Dodane dnia 16.04.2009 18:52
Każdy jakoś zaczynał. Ja w sumie nie czuję się poetą "doświadczonym", wciąż chyba jednak początkującym. a mimo to, autentycznie łezka mi się zakręciła, a przepona była bliska pęknięcia, gdy odnalazłem swoje naj-pierwsze teksty podczas porządkowania komputera.
Postanowiłem podzielić się poniższym, gdyż miałem z niego najwięcej śmiechu. Nie, nie wiem o co mi w nim chodziło, zapewne naoglądałem się Szeregowca Ryana tudzież 17 mgnień wiosny
... a za oknem deszcz siąpił melancholijnie (kap kap kap...). Czy co bardziej doświadczeni (i ci mniej doświadczeni, ale też mający dystansik) pepowicze też mają w swoich zbiorach takie radosne kwiatki?


Tam i z powrotem

To tylko: kap, kap, kap...

Oko rejestruje zdarzenie
I przesyła obraz do Kwatery Głównej...

"Generale...
Przede mną...
Ściana..."

Kwatera odpowiada
o konieczności ataku...

"Weź Swoją armatę...
zniszcz ją..."

Oko dokonuje inwazji
która ogarnia całe ciało...
....z reguły tylko jedno.

"Generale...
to był samobój...
prosto w środek..."

Dlatego
Kwatera nakazuje
nasilenie działań wojennych...

"Żołnierzu...
nie poddawaj się...
wyjmij kulę...
i odrzuć ją...
najmocniej..."

Tego Oko łącznie z Kwaterą
czasami nie wytrzymują,
ale kto by się tym przejmował?
Uwierzcie mi, że to
naprawdę żadna filozofia...
To tylko: kap, kap, kap...



PS. Tak, bylem pełnoletni kiedy to pisałem, kajam się.



Edytowane przez Kuba Sajkowski dnia 16.04.2009 19:03
http://jacobsen64.blox.pl/html Wyślij Prywatną Wiadomość
Strona 2 z 2 < 1 2
Skocz do Forum:
Współpracują z nami

agencja zatrudnienia

REKLAMA GOOGLE

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
IMAK
VIDEO MAGAZYN
ostatnie wydanie
GRUDZIEŃ 2013

I M A K
internetowy magazyn kulturalny

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
Debiut Cobry tomikie...
XVI edycja OKP "O La...
Rozstrzygnięcie OKP ...
XIII Ogólnopolski Ko...
VIII OKP im. Michała...
Ogólnopolski konkurs...
XIV TURNIEJ POETYCKI...
XV OGÓLNOPOLSKI KON...
II OPK JEDNEGO WIERS...
Małopolska Nagroda P...
Użytkownicy
Gości Online: 5
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 193
Nieaktywowani Użytkownicy: 1
Najnowszy Użytkownik: Rafał Lisik

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

60516025 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005