Ciemność
Dodane przez LBK dnia 10.03.2009 21:40
Gdy mur Cię dzieli i brak jest słońca,
choć słychać głosy, ślepcem jesteś
Pędzisz co sił, nie widać końca
po latach docierasz i ślepcem jesteś.
Glosy tworzą obrazy,
zarysy niepoznanego.
Piękno pełne skazy,
już nie poznasz tego.
Mur lukrowany, posłodzone niebo
smaku dodawały, teraz wszystko zbledło.
Gdy Ty świeciłeś jasno,
Twe słonce czasem gasło.
Już nie poznasz tego,
chociaż będzie jasno.
I ból przeszywający, tych wspomnień niepoznanych
jak grot złamanej strzały, tych głosów osładzanych.
Tkwi w pamięci szarej, przez miłość napędzany.
Choć słońce dalej świeci, to pamięć mrok przeszywa,
Tort najsłodszy w smaku także gorzki bywa.