smutek ma własne oczy i swój czas
Dodane przez 0tis dnia 06.11.2009 16:42
znowu wygładzam twarz
w lusterku oślepia światło
rozjechałam spadjące gwiazdy
chlusnęły z pod kół martwe życzenia
przeżegnałam myśli wysiadam
łapię na zapas powietrze
idę do uchylonych przez boga drzwi
łomotają kroki po sercu
odbijam się od spojrzeń
na ugiętych nogach
ręce wczepione w płacz
rozmywają obraz
pytają oczy gdzie twój dom?
"żegnają łzy"
zadręczą
te echa bez duszy