Pamięci
Dodane przez up72156 dnia 08.04.2010 08:56
Gdy w tamte strony się zapędzisz
Weź kwiatów wiązkę
Ten wiersz pamięcią niech ci będzie
I obowiązkiem
W ziemi równinnej w ziemi nieżyznej
Pokład prochowy
Niezabliźniona dla nas blizna
Nocne rozmowy
U nich milczenie chaszcze wątłe
Wstydu wypieki
Niech im daruje Bóg te klątwę
I cienie piekieł
Znajda się kiedyś ludzie prości
Odkryją ślady
Przywiozą nam w podarze kości
Wnuki za dziady
Głaz przebaczenie głaz pokory
Stawimy pospół
Przegnać pomoże im upiory
Nam ulży troskom
Zanim nadejdzie czas otwarty
Koniec urągań
Gdy jedziesz weź wiązankę kwiatów
Rozsiej z pociągu
Napisane i rozpowszechnione
w stanie wojennym 1981 r.
(Ze zbioru: Moje prywatne rymowanie)