las
Dodane przez Tomasz Biazik dnia 31.03.2011 11:56
To dobrze że drzewa nie mają pamięci
Bo przecież tak radośnie by nie szumiały
I czemuż tak bardzo szybko rosną
Jakby wciąż przed kimś uciekały.
Pną ku niebu pnie poranione
Oddalając konary jak najdalej od ziemi
Może niepewne jutra, jakby ukryć z góry
Co wydarzyło się pośród ich korzeni.
Dobrze że drzewa nie mają pamięci
A może chcą uciec od ludzi jak najdalej.
By zabliźnić rany co im zadali przed laty
Kiedy jaszcze były takie małe.
To dobrze że Bóg wszystko widzi i słyszy
Ależ czy On też każdy szczegół spamięta
Wtedy były chmury, nie mógł z góry dostrzec
Coś słyszał lecz nie widział, więc jak może pamiętać.
Dobrze że drzewa nie mają pamięci
Lecz jakby nie były pewne, bo jeśli to znów się wydarzy
I jeszcze raz przyjdą i rozryją ziemię
Przecież ten widok znów śmiertelnie je przerazi.
Mówili różnie pisali też różnie
Gdy zawadzili o pnie robięc ranę głęboką
A dziś jeszcze za swojego życia
Dowiedzą się dlaczego kopali te doły tak szeroko.
Słyszały strzały. To nie było polowanie
Widziały przecież dokładnie wszystko z góry.
A ludzka pamięć jest tak niedoskonała
Czyż ktoś jeszcze potrafi rozjaśnić tamte chmury.
Szkoda że drzewa nie mają pamięci
Wieść rozeszła by się z wiatrem do wszystkich zagajników
I rozeszła by się historia bardzo smutna lecz prawdziwa
Czego dokonał naród rosyjskich bolszewików.
Dobrze że drzewa nie mają pamięci
One by tak radośnie nie szumiały
Wolą szybko oddalić gałęzie od ziemi
Jakby ciągle się czegoś obawiały...
03. 04. 2010.