Dwa duszki
Dodane przez jacekjozefczyk dnia 12.11.2026 00:26

---

                   Ojcu - Edwardowi


Boję się zajrzeć na te nasze ścieżki
po których niegdyś stąpałeś z szelestem,
aby nie stracić iskierki nadziei,

że w którejś z enklaw nadal jeszcze jesteś.
Chociaż w niedzielę zapalałem znicze
i wspominałem Twą mądrość i prawość,

w ziemskiej wędrówce, kruchej jak patyczek,
do końca nie wiem, co jest snem, co jawą...
Obawiam się, że pod wiekowym bukiem

gdzie stawialiśmy Osę, naszą świętość,
mógłbym zobaczyć jakiś chiński skuter
lub coś gorszego - że buka wycięto.

Poczekam jeszcze. Długo? Tego nie wiem.
Może czas minie bezboleśnie, gładko.
Potem znów razem siądziemy pod drzewem

i podzielimy się - po pół - kanapką.