Dom twój wygląda jak z bajki kolorowej,
jak pełna złotych liści jesień.
Promieniami słońca rozświetlony,
od srebrnej klamki rykoszetem.

Dębowe meble w salonie,
jak świerki w liściastym lesie.
Wystrój tworzą wymowny,
aż w powietrzu ich zapach się niesie.

Marmurowe schody na piętro prowadzą,
ozdobione barierką mosiężną.
Portrety przodków na ścianach ozdobą,
na komodach zastawy się prężą.

Z najwspanialszym ogrodem...
Mógłby być taki jeden w dzielnicy,
a i tak będzie ruiną!
Jeżeli Miłości obecności z cudem graniczy.