wiersz dedykowany Jamesowi Morrisonowi, amerykańskiemu poecie, który wierzył, że poprzez upojenie dostąpi oczyszczenia, widząc więcej niż przeciętny człowiek


stoję jak wryty w rytm nadjeżdżającego po co
przed grobowcem wyłożonym beżowym marmurem
z widokiem na babciną kurzą stopę
znów

mam wizję płonącego pociągu i tonących
koni z wcale magicznymi rogami

każdego wieczoru dionizyjskie wędrówki
małym ruchem głowy przemieniam świat
materialny w kruszec nienasyconego zachwytu

droga nadmiaru wiedzie
do pałacu mądrości


-------
odniesienia:
pl.wikipedia.org/wiki/William_Blake
www.sciaga.pl/tekst/13697-14-misteria_eleuzynskie_... (patrz druga kolumna)