w stronę cienia
w stronę ciemności
w stoickich przebraniach
w pustynnych strojach stałości

na przód i bez lęku
podążamy nieznani
nie tak jak dawniej
nie tak jak posłani

ścieżką wśród grobów
z gwiazd kompasami
biegniemy do światła
które jest przed nami

przez noc do wschodu
a potem w ciemności
niosąc ból krwawimy
i nie jesteśmy prości

lecz tylko wśród cieni
odnajdziemy jaśnienie
tylko ponad grobami
trwa nasze ocalenie

już tyle lat przeminęło
a ciemność jest ciemnością
choć światło wygrało
na początku
idziemy w stronę żałosną
aby kiedyś wyjść
z cienia
po raz ostatni
po odrodzenie
po dniu przebaczenia
wyjść i wejść jeszcze
w odkupienie przeznaczenia