zabieramy się sobie
robi się ranek ( nikt nie przypuszczał
wpatrując się w gwiazdy
- ból gwiazd jest potężny nocą
że ranek zrobi się ot tak po tym
wszystkim) strącamy dotyki
z naszych ciał wzajemnych
kawa ma tu trudny smak

nie pijemy kawy
dochodzimy jeszcze raz
sprawdzam czy tamto działa
czy ktoś się nie pomylił w odrywaniu
się od siebie ( nikt)

i tylko spacerują po naszych
brzuchach bezsenne palce ( trzeba je
mocno zacisnąć rozdwajają się jak
włosy rosnące między nami)

nikt nie ma siły mówić ( jest za wcześnie
i należy odtrącać oddech za oddechem
pulsujący tuż przy brwiach) i wszyscy mają
wielką ochotę nie mieć i nie być
i każde z nas się myli