idę śmiało
za tym tytułem co
Polsce się należy
i wiem że osiągnę to co
innym wydaje się nierealną ułudą
wywalczę ten tytuł dla Ojczyzny mej
pokonam tego co jeden tylko jest
choć ma wokół samych arcymistrzów
pokaże światu nowe idee szachowe
co czekają abym je zagrał
a kiedy już odejdę z tego świata
me tajemnice zabiorę
pozostając zagadką
czas minie
nie zapomną mnie
bo fantazje połączoną z poezją gram
na szachownicy
i gdy przegrać mi przyjdzie nie poddam się
póki mata nie zobaczę
nie zmiękczy mnie nikt
bo przecież zawsze może być pat
co przekleństwem jest tych co zachwycili się wygraną