 |
dnia 10.08.2010 09:59
samo życie żle zapisane |
dnia 10.08.2010 11:29
Szary ten język. Pozdrawiam. |
dnia 10.08.2010 11:45
obrazek smutny - świata nie bez barier, niestety
jednak mało poetycko
pozdrawiam |
dnia 10.08.2010 14:08
widzisz, R.Elfiku,
trudno pojąć, że jedyna wyartykułowana
emocja, to ocena zachowań kierowcy, bo cham;
a Ty jesteś taka pogodzona, założyłaś maskę,
gdy naprawdę aż Cię nosi, by krzyknąć:
kurwa mać; myślisz, że jestem monotematyczny?
masz o czym pisać, to wiem; ale nie nakładaj na siebie
wędzidła, na siebie i na swoje emocje;; po to tu
jesteś, tak sądzę, pokaż twarz, a nie maskę;
jasne? to też będzie pokonanie progu, ważnego;
on powinien być łatwiejszy do sforsowania, możesz
to zrobić sama, bez pomocy;
a poezja? naprawdę żyje w prozie;
hej |
dnia 10.08.2010 14:38
ciekawe, jakbyś to teraz napisał/a,
mnie się podoba,
pozdrawiam |
dnia 11.08.2010 03:37
zrobiłaś wyliczankę toru przeszkód
a mnie ciekawi co mysli PL pokonując
za każdym razem i wielokrotnie
to co powinno być spacerkiem
na kołach skołowany obojętnością
pozdrawiam |
dnia 11.08.2010 06:50
para butów za pięć dych
i pół pary nóg
I to jest dobra klamra dla całości. Tylko brakuje mi kawałka drogi do mety.
Tym śladem i kawałeczek dalej, o jeden próg.
Ale zatrzymuje, ma w sobie to, czego wierszom potrzeba: dobry przekaz, ciekawie podany.
Najpierw próg, potem schody...sugeruje wyjście. Zawsze to coś.
Wiersz mnie osobiście dotyka, pokazuje bezradność i bezduszność,
ktoś dla mnie bliski z rodziny jest w takiej sytuacji, więc rozumiem
to doskonale.
Pozdrowię :) |
dnia 11.08.2010 11:06
Dziękuję Wam serdecznie za szczere opinie i zabieram sie do pracy nad tym tworem :)
Pozdrawiam :) |
dnia 11.08.2010 11:07
się* |
|
|
v6.01.7 © 2003-2005
![[www.pajacyk.pl]](/fusion/images/pajacyk.gif)