Obwiązywałem prześcieradłem ręce
aby dłużej poleżeć w głębokiej szufladzie
albo powisieć na krokwiach sklepienia
które jest drewniane

jesteśmy zasiewani od niechcenia
w brudnych piżamach różowym makiem
innym winem podawanym w roztopy
nad brzegami topniejącej rzeki

tylko tutaj możemy dojść
to jedyne miejsce naszego spotkania
ponieważ można zapomnieć że świat działa
przez dwadzieścia cztery godziny na dobę