Uplotłem bzdurę ślicznotkę
I poprószyłem ją złotkiem,
Oblałem czarów strumieniem,
Schłodziłem jesiennym cieniem.

Gdy była piękna i złota
W czarnego zmieniłem ją kota.
Kotek wytrzeszczył oczyska,
A w sierści swej gwiazdy iskał.

Brał blady księżyc w swe łapki,
Z mgławic lepił piaskowe babki;
A potem w kłębek się zwinął,
I zasnął i rozwiał się - zginął.

I nie było już więcej kotka,
Zamiast niego była bzdura ślicznotka.