fala pociąga mnie do dna chwilą
chwytam jej brzegi i wypływam po brzeg głębią
powinnam skończyć z utopią

narysować łódkę i odpłynąć na cichą niemą plażę
nie rysować na piasku zagubionych patykiem wyrazów

zbudować nowy zamek niewrażeń
odciąć od wyrażania się
pociągnąć za język ciszę

trawimy obok

tylko pragnę poczuć smak