Kiedy słońce zamknie oczy
księżyc zbudzi się do pracy
zgasi tęczę, łezką zleje
suche puszcze, głuche knieje

wiatr pracownik etatowy
zwieje czapkę z łysej głowy
mróz artysta sezonowy
na szybach gwiazdki maluje
czasem się do domu wpycha
zimnym powietrzem oddycha

a dziewczynka z zapałkami
marznie pod ciepłymi drzwiami
nikt jej drzwiczek nie otworzy
wszędzie ludzie ciężko chorzy
...
łezka w oku się zakręci
ku pamięci...