Na koniec w skale wyrzeźbiono obrazy.
Opowieść, niespodziankę od losu.

Brzmi niepewnie, kiedy słowa drążą kamienie,
a losy grają w pokera, prawa lewa prawa.

Dokąd idzie czas dziś nie jestem pewien.
Był jak woda, kiedy pragnienie.

Lekkość, całość, jej stan ciekły, nierozpuszczalny.

Re- intonacja- zatrzymać coś z tego,
[bez epitetu jest].


Ta rzeźba najpierw w tańcu-
odkrywam i chowam dłonie, potem kruszę.