Gdy zburzą twój dom,
Ja wierzę, że
Na ziemię nie spadną cegły
Lecz słowa.
Te o miłości i prawdzie,
Te o płaczu i krzywdzie.
Zasłoń firany w oknach, by
Nie widzieli bezsilności.
Zamieszkaj w domu, gdzie
Ściany mówią szeptem.

Gdy każą ci kłamać,
Ja wierzę, że
Z twoich ust nie popłynie kłamstwo,
A prawdy kryształ.
Tam, gdzie słów siła,
Gdy milczenie silniejsze
Niż pręgierza piętno.
Wiesz, że będą ciemiężyć Twe ciało,
Nie zdobędą jednak umysłu.

Nie chowaj się za drzewami,
Gdy dom budują za domem.
Przez szklane patrzysz szyby, na świat,
Który ciągle Cię zadziwia.