Wszystkie zaklęcia poszły już spać
Ogromne drzwi na zamek bez klucza
Ktoś obcy ciebie życia naucza
A ty zapomniałeś jak masz na imię
Po niewidocznej stąpasz już linie
Nie bez powodu masz piękne koszmary o bagnie co naszym domem nazywamy
Gdzie panowie i damy jak kukły w teatrze
Gdzie chorągwie na wietrze łapią ostatnie prawdy ostrze
By z uśmiechem przeciąć szarfę życiowej olimpiady
Kłamliwie krzycząc wszystko już mamy