Ciągnie mnie do nocnego nieba
tak samo jak kota
który przechadza się w wysokościach traw

i jeszcze wyższych kocich melodiach
lepionych w bezkształcie nocy
bez żadnych warunków i prawd

kurczą się moje źrenice
skracając horyzont i czas
który dla kota nie istnieje
bo kot zawsze jakby spał

w zakamarkach ręki chowam dzikie pazury
unoszę serce robiąc koci grzbiet
podnoszę oczy rozcinając spojrzenia
i wylewam się na ulice jak jesienią śmierć