nagły podmuch odmienia wszystko
toczy się odwiecznym rytmem
ale na koniec prosta melodia
toczy łzy

skąd pewność że zabiegani dostrzegamy proporcje
zmieniają się wraz z punktem odniesienia
którego inaczej nazwać nie idzie
niżr30; los tak chciał
żeby światło pokonało ciemność

jestem tu dla swego widzimisię
próbuję ogarnąć spojrzenia
przebijają wszystko co znaczyło kiedyś
potrafiłem kochać oczy
a teraz one mnie pytają
skąd taka tolerancja

nigdy nie wierzę słowom
które nie mają początku
zwłaszcza że na koniec
milkną w zapomnieniu
pozostaje tylko sprostować
niedopowiedzenia
są lepsze niż się wydaje
wszystkim
trzeba podporządkować definicje
akurat trafnie znaczące

nic...