przypuściłem atak na świętości
piekło pobratymcom klucznika
minęła melancholia czasów czułości
z powszechnej adoracji nic nie wynika
Duch jest dla niej nieuchwytnym mgnieniem
każdy "Święty" nie w tej pełni błądził
na Jezusa wysokości przenika psyche uwolnienie
odpada "święty", który sobie nie szkodzi
wzorem Pawła - dezertera z łask narodu
dawno już niejeden pomylił kierunki
lub jak Piotr oddał się rozkoszom rozpłodu
w pazerności przyczynił się do Ananiasza rozłąki
gdy Safira padła chroniąc łoża
nie wpadając jednak w prokreacji stan gorączki
w "Niebie" przecież żenić się nie można
pozostaje tam wspomnienie i kamień niezbywały swej podlotki
być mężczyzną to poświęcić złudzenia familiarne
bracia wszyscy na dziewictwo pracowali z mozołem
niech pierś raczej zostanie podniety pokarmem
ten kto ma jednego Ojca jest prawdziwym apostołem
7-milowe buty muszą być do pary,
by omijać zbory pogrążone w bezprawiu
gdzie religie to rozpusty kartele i nocne mary
tam zawsze kończy się na czekaniu
prawdy coraz większej niewiadomej,
która nie nadchodzi, bo pod kluczem,
brak wśród świadomości iskry uduchowionej
ciągle tylko fanfaronady napompowane i sztuczne