zanim upadnie niebo i atramentem zaleje oczy
można się odradzać choćby jednym piórkiem

sprawdzać, czy oddech równy i nie za płytki
łaskotać czubki palców albo koniuszek nosa
pozwalać nieść się wiatrowi aż do spopielałego początku

lecz co to za pomysł
by za każdym razem w zachłannych ogniach
figlować z aniołami, znosić złośliwości demonów
jeśli ofiara nigdy nie będzie spełniona
i kiedy ani się ma, ani się jest

można więc, na chwilę przed upadkiem nieba
małą chmurką popiołu opuścić miejsce przechodnie