Dotknij mnie, szemrze uwodzeniem
morze, którego nie potrafię zrozumieć,
czarna fala poranka z solą na ustach
i bezwładnością małego palca

Poczuj mnie, szepcze pomimo lęku,
pomimo trwogi przed zamknięciem oczu,
wciska się wilgocią zbędną całkiem
łzą na dnie kamieniołomu

Wejdź we mnie, syczą z nienawiścią
ramiona snu, który nie nadejdzie
wraz z kolejnym przypływem fali
dotykam policzkiem nieistnienia siebie