jak kret na słońcu
szuka ciemności do widzenia
tak szkło w duszy drży od śmiechu

obudziłem się z iluzji

winogrona i miękkość południa
pokrył piach ze złudzeń
pustynia dla idiotów albo wyznawców
czeka mnie długa droga
północ zaprasza na ostatni lodowiec

chcę być sam
mam tyle ile grzbiet uniesie
byle buty wytrzymały wielką ucieczkę

kiedy usłyszę śnieg pod stopami
chłód orzeźwi wypalone zmysły
uśmiech zamarznie na twarzy