lustro w lustrze tu i teraz
żebrak patrzy na fale
morze zaciera wszystkie napisy
popiół jest daniną

mieszkam pod schodami
codziennie słyszę kroki w górę
gonią cuda i słoneczne zające

na poddaszu żyje magik
wyrywa nogi gołębiom
są wolne ostatecznie
nigdy już nie dotkną ziemi
im dalej od lądu tym łatwiej upaść
woda jest ukojeniem
zaleje ogień w płucach

puste pokoje i kalekie ptaki
dziwne kapelusze na wieszaku
świeca na środku sceny drga
nad hostią wyplutą w pośpiechu
przez chłopca pełnego strachu