widzę to twoimi oczami
od zaplecza kolorów
gdzie szarość razem z piachem
tworzy nowych ludzi

nad stołem oparte na językach
unoszą się głowy bogów
strach zaszyty w strachu
skoro oni są ledwie dodatkiem
czym my jesteśmy
kiedy obracają się klepsydry

pożycz mi swoje źrenice
będzie jeszcze zabawniej
powieki zamiast nóg
przesuną nas oboje
poza brzeg brzegów

tam jest tylko szum
zabiera całą jednoznaczność