Ucieknę w twoje dłonie, schowam się na zawsze.
Zamknę oczy i długo będę śnił bezpiecznie,
jak cicho szumią drzewa i jak woda pachnie,
kiedy wieczór w sitowiu opowiada baśnie,
a sitowie faluje przy drzemiącym wietrze.

Odczytam znaki świateł na niespiesznych falach,
kolejne przykazania zapisane w gwiazdach;
niezmiennie myśląc o tym, żebyś mnie odnalazł
nad rzeką, która płynie nocą od mgły biała,
prowadząc, jak drogowskaz, do jasnego miasta.