poezja polska - serwis internetowy

STRONA GŁÓWNA ˇ REGULAMIN ˇ WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW ˇ IMAK - MAGAZYN VIDEO ˇ AKTUALNOŚCI ˇ FORUM ˇ KSIĘGARNIA "POEZJA"Czwartek, 26.05.2022
Nawigacja
STRONA GŁÓWNA

REGULAMIN
POLITYKA PRYWATNOŚCI

PARNAS - POECI - WIERSZE

WIERSZE UŻYTKOWNIKÓW

KORGO TV

YOUTUBE

WIERSZE /VIDEO/

PIOSENKA POETYCKA /VIDEO/

IMAK - MAGAZYN VIDEO

WOKÓŁ POEZJI /teksty/

WOKÓŁ POEZJI /VIDEO/

RECENZJE UŻYTKOWNIKÓW

KONKURSY 2008/10 (archiwum)

KONKURSY KWARTAŁU 2010 - 2012

-- KONKURS NA WIERSZ -- (IV kwartał 2012)

SUKCESY

GALERIA FOTO

AKTUALNOŚCI

FORUM

CZAT

KSIĘGARNIA "POEZJA"

LINKI

KONTAKT

Szukaj


Ostatnio dodane Wiersze
Zasłona
O mocarzu w gębie
Nić najczarniejsza
O rycerzach spod ste...
gość
wiersz o niczym
Bezmienie
Diabelskie ziółka
List groteskowy
Samolub
Wątki na Forum
Najnowsze Wpisy
,, limeryki"
"Co to jest poezja?"...
Co to jest poezja?
Czy wierszy i pisani...
playlista- niezapomn...
Czy "to" da się nazw...
Parafrazy
Bank wysokooprocento...
slam?
EKSPERYMENTY 2
Licznik odwiedzin
[licznik]
Wiersz - tytuł: w pojmowaniu jest cud stwarzania
Kogo dotyka miłość, ten zaczyna pojmować, czym właściwie jest życie - Benedykt XVI

zostańmy tajemnicą Piotrze
w ułożonych wierszach ten sam rytm
przyspiesza kiedy wypełniasz słowem

nasz świat leży w boskich dłoniach
przemieniają codzienność w której jesteśmy
ciałem i krwią - miłością trzeba się dzielić

więc zanurz się Piotrze wejdź w światłość
oto ja służebnica twoja przynoszę wino
niech będzie jednym z cudów

dopełnieniem soczystych obrazów gdzie raj jest bliższy ziemi
a wszechobecne niebo otwiera nas na potrzeby
umiłowania we mnie dużo jeszcze więcej wiary

bo przecież pełny jest dom w którym ziarno
wyrasta z naszych ust
Dodane przez marguerite dnia 24.01.2022 23:46 ˇ 15 Komentarzy · 331 Czytań · Drukuj
Komentarze
Maciej Sawa dnia 25.01.2022 09:55
dużo jeszcze więcej wiary - warto się pochylić nad tym fragmentem, bo letko szpetny jest :)
Podobająca się puenta.
Pozdrawiam cieplutko.
Dagny dnia 25.01.2022 13:25
Może zacznę od prześlicznej puenty- super! Cały wiersz jak już kilka innych - odbieram jako półmodlitwę. Ciepłą, wysublimowaną - jednocześnie prostą w swej szlachetności i bardzo, bardzo ludzką. To wyjątkowe tak przekazywać kondycję wiary, wraz z jej pytaniami, pomysłami, rozterkami a wszystko śliczne. Tylko dlaczego adresatem jest Piotr - przy służebnica Twoja?
Pozdrawiam serdecznie! D.
tomnasz dnia 25.01.2022 13:45
użycie metafory do opisania metafory musi się skończyć bełkotem.
w sumie nic nowego. ale i tak straszne.
Robert Furs dnia 25.01.2022 14:58
któryś raz czytam, czytam. czytam...
adaszewski dnia 25.01.2022 18:52
Kobiety koło Piotra, od zawsze tylko służebnice, nigdy powierniczki, doradczynie albo przewodniczki... Szkoda, to się musi źle skończyć... O ile już się źle nie skończyło?
Bogumiła Jęcek - bona dnia 25.01.2022 20:13
Nie będę niczego wyszczególniała, nie mam w tej chwili czasu a wiersz mi bliski. Jest dobrze, niezbędna jednak kosmetyka, może coś zrobiłabym z wersyfikacją w przedostatniej. Pozdrawiam :)
jaceksojan dnia 25.01.2022 20:35
w pojmowaniu jest tylko i wyłącznie cud rozumienia, w religijnym znaczeniu zawsze będący aktem łaski zrozumienia...cud stwarzania także jest łaską (sztuka np. poezja, wiedza naukowa...); kobieta w wierszu przynosząca wino to archetypalny, ikononiczny obraz oczekującej na przeistoczenie - zimnego w ciepłe, złego w dobre, obojętne w miłosierne...zaiste, niecodzienny, piękny, na ówczesny czas i wyjątkowy wiersz (!) - - - czytając powyższe utwierdzam się w optymiźmie do człowieka i przyszłości - - -
ela_zwolinska dnia 26.01.2022 00:30
w całości podpisuję się pod komentarzem mojego przedmówcy, piękna puenta, serdeczności :)))
Grain dnia 26.01.2022 12:01
,,Ukradliśmy Bogu kawałek istnienia, jesteśmy złodziejami." Simone Weil
Robert Furs dnia 26.01.2022 13:30
czytam...
Dagny dnia 26.01.2022 14:30
Ten wiersz jest NATCHNIONY.
Alfred dnia 26.01.2022 21:53
gdy Mój całun
łzy ci otrze
paś me owce
Piotrze

Pozdrawiam serdecznie 🌹
marguerite dnia 26.01.2022 23:59
Maciej Sawa
Pełna zgoda. Stworzyła się w tym miejscu zbitka słowna, choć troszkę rozłamałeś ten wers, ale racja po Twojej stronie. Wizualnie śpetne:) Może kiedyś nad tym pomyślę, fenks.

Dagny
Dzięki za piękny komentarz. No i co z tym Piotrem?
Święty-nieświęty, posiadający boski pierwiastek.
Piotr pojawia się w wielu moich wierszach, pełniąc w nich szczególną rolę.
Podmiotka dzięki niemu pojęła pewne kwestie, pokonała niewyobrażalne i nauczyła się żyć... Piotr zawsze będzie jej podporą, ostoją, a ona w zamian za jego dobroć i człowieczeństwo jego wierną służebnicą, cierpliwie oczekującą... Żeby Piotra lepiej poznać i zaakceptować taką kreację, trzeba by pochodzić jego ścieżkami;) Piotrowe opowieści są otwarte na ludzkie wnętrze, jakkolwiek to brzmi. Serdeczności.

tomnasz
metafora, metaforę, metaforą pogania? Nawet jeśli, to nic w tym strasznego. Kwestia postrzegania, zrozumienia, odbioru, wrażliwości.
Dla jednych coś, dla drugich bełkot i obie strony mają rację. Pozdrawiam.

Robert Furs
Dziękuję za czytanie, czytanie i czytanie;) Pozdrawiam.

Adaszewski
Skończyło się jak się skończyło, ale nie z powodu roli kobiety służebnicy, ta
wykreowała się znacznie później, po fakcie, po dogłębnych przemyśleniach i świadomie podjętych decyzjach, że tak będzie najlepiej. Pozdro,

Bogumiła Jęcak - bona
Dziękuję za zajrzenie pod wiersz i podzielenie się słowem.
Powiem szczerze, że nie czyta mi się źle tej przedostatniej cząstki, ale być może ma Pani rację, może ja się w coś zapatrzyłam. Mogłabym złamać jej pierwszy wers i dalej coś pokombinować, ale bardzo ciężko mi tu coś zmienić, ale przemyślę. Dziękuję i pozdrawiam.

Jacek Sojan
Przepięknie Ci dziękuję za ten komentarz. Zrobiłeś kawał dobrej roboty, dlaczego?
Zacząłeś analizę od tytułu, wczytałeś się w niego i na tej podstawie oparłeś dalszą część komentu, stawiając kobietę nie jako tę która się poddała, ale tę która jest cierpliwa, oczekuje... Bardzo celne spojrzenie. Pozdrawiam.

Ela_zwolinska
Elu serdecznie dziękuję za poczytanie i ślad pod wierszem. Pozdrawiam.

Grain
W swojej niedoskonałości, jesteśmy doskonali. Dzięki za wgląd. Pozdrawiam.

Robert Furs, Dagny
Pięknie dziękuję za ponowny wgląd. Dobrej nocy.

Alfred
po twardej skale
łzy płyną stale

Dobranoc.
Robert Furs dnia 28.01.2022 13:10
przeczytałem i chwalę wiersz, chociaż napisałbym go jako dyptyk, :)
ale to ja, pozdrowionka,
marguerite dnia 29.01.2022 16:39
Robert Furs

Ponownie, bardzo Ci dziękuję za zajrzenie. Jest w tym co piszesz jakiś pomysł. Może kiedyś wykorzystam. Serdeczności.
Dodaj komentarz
Zaloguj się, żeby móc dodawać komentarze.
Współpracują z nami

agencja zatrudnienia

REKLAMA GOOGLE

Pajacyk
[www.pajacyk.pl]
IMAK
VIDEO MAGAZYN
ostatnie wydanie
GRUDZIEŃ 2013

I M A K
internetowy magazyn kulturalny

Logowanie
Nazwa Użytkownika

Hasło



Nie jesteś jeszcze naszym Użytkownikiem?
Kilknij TUTAJ żeby się zarejestrować.

Zapomniane hasło?
Wyślemy nowe, kliknij TUTAJ.
Aktualności
I OKP „debiutJ...
Pożegnanie literata ...
Noworocznie
Wywiad z Karolem Mal...
Wylane na papier
REFLEKSY XIV Ogólnop...
Nowy tomik Michała W...
IX OKP im. Michała W...
Werdykt jury XLI OKP...
XVI OKP NA WIERSZ "2...
Użytkownicy
Gości Online: 2
Brak Użytkowników Online

Zarejestrowanych Użytkowników: 6 265
Nieaktywowani Użytkownicy: 0
Najnowszy Użytkownik: Michał Mamet

nie ponosimy żadnej odpowiedzialności za treść wpisów
dokonywanych przez gości i użytkowników serwisu

PRAWA AUTORSKIE ZASTRZEŻONE

copyright © korgo sp. z o.o.
witryna jako całość i poszczególne jej fragmenty podlegają ochronie w myśl prawa autorskiego
wykorzystywanie bez zgody właściciela całości lub fragmentów serwisu jest zabronione
serwis powstał wg pomysłu Piotra Kontka i Leszka Kolczyńskiego

63739660 Unikalnych wizyt

Powered by PHP-Fusion v6.01.7 © 2003-2005