Kwestia czasu

Również ja
nie mogę uwierzyć, że już po wszystkim?
Pamiętam, czytałem Fromma:
porzuć ojca swego i matkę swoją, i idź
w nieznane.
Poznaj, a jeszcze lepiej - doświadcz,
a będziesz tym, który się staje.
Lecz stałem się tym, który się dzieje
jak pokolorowany schematyczny obrazek.
Co z tego,
że mam zielone dłonie?



Ostatek

Pamiętam, czytałem Milla,
Johna Stuarta,
wykryłem lukę w jego rozumowaniu,
co to było?, chyba
że wyjaśnił, czym jest dobro, ale
tym bardziej otwarte
pozostawił pytanie, czym jest szczęście.

To były czasy szczęśliwe,
całkiem prywatnie szczęśliwe,
niezobowiązująco i
żadnych cherubów gotowych do służby wartowniczej.