Zaszła niewinna do kaletnika:
- Dziurki podobno pan umie cykać,
i jak już dziurkę pan wreszcie zrobi,
to jeszcze w środku pięknie obrobi.
Starsze mi mówiom - to sprawa prosta,
lecz żem smarkula. Chcem być dorosła!

- Ktoś źle mnie wskazał - on rzecze na to -
w życiu mym jesień, minęło lato.
Dziurki ja robię już tylko w paskach,
tobie młodzieniec niech dziurkę trzaska.
Lecz wybierz mądrze, dzieweczko miła,
byś dorosłości nie przetrwoniła.