kiedy sobie zacząłem
dorastać
do pięt
musiałem już
chować za siebie
dłonie pokrywane piętnem
i farbować lisi spryt
brązową farbką
z pomarszczonej tuby
a jeszcze
nie zawsze udawało mi się
nabierać
zupę trzęsącą się
ręką
ani nie zdradzać
braku jedynki górnej
chmurną acz wesołą gębą

i ten no
pot pot potykam się

ostatnio się potknąłem
o czas
przyszły
jeszcze niedokonany
bądź co bądź

koniec