Anioły są od Boga,
przychodzą tu na krótko.
Zajrzą w okno, zagwiżdzą,
pobawią się z wiatrem nutką.

Siadają na płocie z kotem,
z jaskółką lecą pod chmury.
Ciągną nas za uszy,
kiedy w nastroju ponurym
użalanie nad sobą
rozpoczynamy od rana.

Anioły biorą w swe ręce
całe to szczęsne nieszczęście
i tulą, kołyszą i ciszą.
Ciszą wszelkie konania.