Moja głowa w kasku ochronnym rewidująca
walczaki, serce piątego kotła Elektrowni Turów,
pozostawała nieczuła na kondensację uczuć
pięknej Grażyny operatorki bloku,
dziedziczącej jedną z czterech kamienic rywalizujących
o zawijanie moich śniadań w czerpany papier.

Internowanym legendom jeszcze nie rzucano
ochłapów grantów przed Solidarność,

Na opancerzeniu przedniej ściany dziewiątki,
wolnym świtem pojawił się widoczny
z kilkuset metrów obraz w minii,
pędzla prześmiewcy i wizjonera:

PZPR WALCZY !