Miałem sen pełen słów
- co było zapomniane,
wraca mgłą...

Igrzyska myśli rozsypane
między stadiony dnia dzisiejszego,
to sny nasze,
dzieci nasze,
troski,
a my - ich znicze.

- Kto wypłoszy zwątpienie,
obnaży niepamięć,
nazwie
przeszczepy myśli hipnotyzerów
i usypiaczy,
hipostazy złudzeń,
egzorcyzmy szalbierstwa?
- Kto zamrozi
i zakrzepi odsetki nadziei,
lęk unaoczni,
i lek?

Chałwą słów,
niosą nam
grabieży siermiężne ustawki,
animację przeinaczeń,
semantyczne orgie obietnic.
Ażurem tkają
dionizyjskie nawałnice szczęścia,
zblazowanych granic
wyuzdany obłęd
- wróżebny
chwałą upadku.

Bywa, że choć wracają do swoich,
między myśli,
sny i upiory stare
- drogą i słowem
idą wstecz.

Miałem sen...