przepraszam, mógłbym wejść
tak po prostu, w butach?
z brudnymi marzeniami,
że jeszcze mi to sprawi
choć trochę satysfakcji

z błotem na uszach,
w skarpetach trzydniowych,
które z każdą chwilą
kradną mój koloryt

(czy to pani nie boli?)

ja, w niemodnym ciele
swym ego zepsutym
lśnię - nie widzę nic złego
w tym by mieć
na sobie buty

proszę pierwszą
myślą być

przepraszam, czy
mógłbym już wyjść?