kiedy myślę nad sensem
zawsze powraca widok
psa pędzącego po plaży
nie wiedomo dlaczego
nie wiedomo gdzie

pies koloru czarnego
jak wszystko co niewłaściwe
oczy choć nie widziałem
raczej nie niosły nadziei

po co tak pędził
nie wiem
może za nosem celnym
bieg prędko na spotkanie
z ciepłym pożywnym posiłkiem

a może już dobrze wie
co go spotka gdy zdechnie
więc co tchu w płucach
bignie
ucieka przed śmiercią

albo stan teraźniejszy
pchnął go do tego szaleństwa
aby na oślep szukać
kogoś dla kogo
nie będzie
aż tak żal
umierać