z nici porozumienia ponownie nici, gwałtowne cięcia

rodzą chore milczenie, rozgrzane telewizory

wychodzą naprzeciw chłodnym abonentom ersatzu.



zbyt późne powroty do własnych cudzych domów

czasami kończą się nieoczekiwanym spięciem,

w jednej chwili cisza zostaje porzucona

wraz z upragnionym snem. walczymy w środku nocy

jak rozwścieczone niedźwiedzie na środku klepiska

kuchennych kafli, odłamki słów zostają głębiej niż

szkło tłuczonych bezmyślnie drzwi. zaraz jednak

opatrujemy się nawzajem, kostkami lodu z zamrażalnika

tamujemy rodzinną krew, drobne rany przemywamy w potoku

szeptanych zdań.



nić porozumienia zostaje sklejona,

gwałtowne spięcie tym razem przerywa

chore milczenie.