panuje tu przejrzystość
i cicha więź z tłem obrazów
może z Tybetu, może z Indii

okrągły stolik
przysypany płatkami tarota

na ścianach smugi pulsujące fioletem
wtórują milczeniu zjaw

lampy
przygasają
studzą jaskrawość migających dusz

w nieruchomym półcieniu
szeptana rozmowa z konstelacją raka

ryba ze szklanej półkuli
rzuca co chwilę rubinowym okiem
na olejny portret Goethego

na orzechowej półce
papierowa replika ostatniego snu
notatka: Rudolf, skąd przychodzisz,
kim jesteś, dokąd się udasz gdy
sekwencje życiodajnych barw
osuną się w niszę głębokiej pamięci...

w kubku z winem pluskają się mgławice symboli
kuzynka karma puka palcami po stole

nierytmicznie