jesteś od zawsze tylko wspomnieniem
rytem w kamieniu dobrą bajką i snem
ciepłą myślą biegnącą przez mrok

fotografią złego czasu

uwięziony w zwiędłej sepii krzyk
czarne uda w cierniach miękkich włókien
jego dłonie marynarski węzeł
jej warkocze rzemienie na wietrze

szukam siebie w twarzy ściętej lodem
w oczach dziecka zszytych gęstym ściegiem
i znajduję -
w koralu nadziei
za górami i lasami łez

choć w uśmiechu drzazgi martwych sęków
pod palcami trzykrotne dobranoc
uwierzyłaś
dzięki temu była
zaufałaś

i dlatego jestem