mam taki kapelusz
co krąży w nim pusta przestrzeń
po czubku głowy - zaraz przy rondzie
gdzie kiedyś kłębiły się myśli
nie można ich dojrzeć
choć skala ciekawości
przewyższyła już wszystkie dioptrie

chcąc to poczuć ludzie umieją się zgarbić
rzucić grosik i wyprostować sumienie

na spodzie poszycia jest niewielka dziura
i można zajrzeć głębiej w trzecie tysiąclecie
jego przepowiednie symbole i znaki
powoli się ujawniają:
fałszywe pieniądze konta loginy
podwójne dna i rozdwojone jaźnie
samotne wdowy potrójni rozwodnicy
karety królów i ulice pionków
-''koniec świata!''

posiadam jeszcze kilka kolekcji prywatnych brudów
piorę je gdy robię miejsce na zamiary
jest też grudka ziemi duża na garstkę
wystarczająco grząska żeby pogrzebać

/mam taki kapelusz z którego wyciągam
na zawołanie królika lub raka w paczce tytoniu
oraz małe laboratorium
żeby każdy człowiek wiedział czym został dotknięty
choć zaczął przeczuwać że jest hodowlany