Wpuściłem pod skórę stada ptaków
to ich nowe niebo jest obce
szczególnie gdy śmierć podpowiada drogę

czasem gdy zbliża się do oka
lub do pępka przyciskam je aby
wróciło na miejsce

nie mam ochoty rodzić ptaków
zanim moje oczodoły będzie
można wypełnić gazetą

wtedy nie będę się bał
a śmierć się koci

teraz to może być jedna z tych dziewcząt
co z bursztynowym aniołem na szyi
siedzi naprzeciwko mnie
uporczywie studiując medycynę