Nie tak dawno spotkalem poetę
z instrukcją obsługi poezji.
Powiedział, że w moich słowach
nie ma krztyny tego, co jest w instrukcji.
Nawet śladu poezji.
Zastanowiłem sie zatem,
czy zaprzestać bezpłodnych prób
i zmówiłem modlitwę:

gdybyś mi, Panie, zesłał
wiersz doskonale piękny,
potem już nigdy więcej
nie napisałbym słowa.

Jednak, dopóki to nie nastąpi,
wybacz, lecz mój stary
pelikan 21 silvexa pragnie atramentu
i nie mogę mu odmówić przestrzeni
czystej gładzi papieru.