wszyscy śpią tylko jedno wesele

wiruje na rozdrożu wsi

niczym wrzeciono puszczone po stole



wesele co ma pstro w głowie

z welonem zawiązanym na oczach

naiwne i głupiutkie

nucące obłąkaną piosnkę



wkoło pusto i noc

tylko ono szalona ofelia

kręci się kręci się kręci się

samo do siebie śmieje się

przytupuje do taktu

przegina się w kółko obraca

w odwrotną stronę kołuje

niż kręci się reszta planety



na przekór obrotom ziemi

i jej cierniowej koronie

na przekór robakowi

co się już zalągł w welonie

pod prąd pod wiatr pod smutek

kręci się kręci się kręci się

pod ostrym sierpem księżyca

śmieje się śmieje się śmieje się



przywidziało mu się że jest piękne

że jest silne że szczęśliwe i że wieczne

że kochane podziwiane skoczne

zakręciło się zapomniało w sobie

pogubiło wszystkie klepki w tańcu



wszyscy śpią tylko wesele

z welonem zawiązanym na oczach

po omacku po omacku

kołuje w międzyplanetarnym przeciągu