nadeszła od strony nieznanej nikomu
aż - sama zdziwiona tym faktem-
rosami z początku
a potem już szronem
wprowadzi nas w czasy niełatwe

na drzewa rosnące w nieładzie i w rzędach
bzy dęby topole i grusze
wypełzła skądś jesień
swobodnie się szwenda
z nią idą dni krótsze, bo muszą

a wszystko co umie odleci stąd w stadach
zakwili wiatr świstem w gałązkach
na koniec nam jeszcze
tu śniegu napada
zapłatą, za lato, z nawiązką

i tęsknić będziemy za ciepłem, za wiosną
czekaniem czas gonić jak z bata
i nagłe zdziwienie:
że dzieci tak rosną!
...zbyt szybko mijają nam lata