stoję pod niebem bo tego stania
potrzeba mi tak bardzo że nawet deszcz ani śnieg
nie wprawi moich stóp w ruch

jest w tym staniu odrobina poezji
bo stoję na moście a pode mną
już tylko sam Bóg dałby radę przejść bez gryzienia paznokci

gdybym był wystarczająco dorosły
wiedziałbym że niebo każdego zna z imienia i nazwiska
i to nie jedyna wiedza którą niebo o nas posiada

lecz wiem tak mało
że gdyby nie promienie słońca
ujeżdżałbym teraz na oślep miejskie autobusy

słodkie jest powietrze bez grama spalin
za to z dodatkiem słów i gestów
za pomocą których nareszcie jestem sobą

wpisany w księgę
kartka po kartce wędruje palcem
ku nic nie znaczącym podrywom wiatru