A kiedy zapyta,
dlaczego tak drogo,
odpowiedz jej prosto,
głośno, bez zakłamań,

że miłość może nie istnieje,
a ty potrzebujesz dowodu.

Popatrz przez to okno,
które jest na zachód
i zedrzyj paznokcie
kładąc dla niej papier
przed kamień.

A prawda cię wyzwoli
jak nożyczki, co tną
twoją wolność na pasy,
które krępują i bolą,

jak dżuma i cholera.
Syneczku uciekaj,
bój się zniewolenia,

zaczynaj od zera.