może przejdę jeszcze tylko
kilka wiorst parę staj
może wiatr mnie oszołomi
zwirni zliści
może dotknę kromkę nieba
otchłań raj
może anioł da błękitną wstążkę myśli

może tak jak zwykły człowiek nie powstanę
zapomniany gdy ruina ogarnęła
a gdy skończy się cierpienie
i nadejdzie świat wspomniany
i nadejdzie nowa "chwila zapomnienia"

i wraz z końcem tego świata zmartwychwstanę

stojąc sobie gdzieś w modlitwie na podjeździe

i ufając w nowe lądy dla stworzenia
i nie radząc sobie z gwiazdą co nadejdzie.