moje małe lata
uśmiechają się do mnie porzeczkowym sokiem
patrzą słonecznikiem

wielkie pole zboża
w nim czerwone maki utkane z aksamitu
i bławatek - tak majestatyczny w swym błękicie

w zasięgu ręki biała akacja
koronkowe drzewo wplecione w obłoki
spijam z jej kwiatu krople słodyczy
została otwartą wiosną mojego czasu

jest na świecie drzewo które śpiewa
istnieje dzięki radości w kolorze światła