Czy dogonisz tę nić pajęczą,
którą wiatr przegonił?
Czy zobaczysz jej piękny widok,
który Księżyc odsłonił?
Czy wystarczy tych wszystkich pytań
by los uchodźców opisać
i całemu światu o tym powiedzieć,
że nie możemy dłużej siedzieć,
wygodnie z założonymi rękami,
mieć ich wszystkich za nic?
Kiedy niebo zasnują chmury deszczowe,
kiedy ziemię przyprószy pierwszy śnieg,
oni zostawią tu swoje ciało,
ich dusze odejdą gdzieś.
CO WTEDY POWIEMY ICH BLISKIM,
że nic a nic nie robiliśmy
by ich siostrom i braciom pomóc.
Nie daliśmy im okruchów domu,
a tylko zimny, ciemny las...
Zimny las był ich domem.
Oni tak bardzo prosili o pomoc,
a ty czy otworzyłeś drzwi
do swojego zlodowaciałego serca?
Nie mów patetycznych słów,
że nic i niewiele możesz-
pozostaniesz jako zakłamany bluźnierca,
a nie otwarty na innych człowiek.
Dasz im namiastkę holokaustu,
takiego jak nam kiedyś dawali.
Pomyśl tylko kto wśród uchodźców,
starsi, młodzi i nawet bardzo mali..
Pomyśl, działaj i protestuj, by.../
mieć codziennie inne sny,
a nie o Bohonikach,
gdzie IMAM nie zadaje pytań
tylko swoją powinność czyni i...
oddaje ciała uchodźców obcej ziemi.
Pomyśl i działaj by tak nie było,
okaż swą ludzką twarz i miłość.